itemid67

DOEL aan de SCHELDE MEI 2014

Antwerps Havenbedrijf speelt twee keer vals spel op één week tijd.

Verenigde actiecomités lanceren memorandum aan Vlaamse Partijen.

 

De aangekondigde verhuis van MSC naar het Deurganckdok blijft vragen oproepen. En dat niet alleen omwille van de te verwachten problemen op vlak van mobiliteit. Naar Doel 2020 kon vernemen wil het Havenbedrijf in de toekomst geen containertrafiek meer toelaten in het Delwaidedok. Daarmee wordt doelbewust een kunstmatige schaarste gecreëerd die toelaat om opnieuw te gaan pleiten voor de noodzaak van een mega-Saeftinghedok dat dwars over Doel en het ganse poldergebied komt te liggen.

 

Doel 2020 beschikt intussen ook over informatie waaruit blijkt dat vanuit het Havenbedrijf vorige week een tweede poging is ondernomen om via een reparatiebesluit het GRUP Afbakening Haven van Antwerpen opnieuw te laten vaststellen. Bij een gelijkaardige poging in de loop van de maand MAART gaf Havenbaas Eddy Bruyninckx daarover uitgebreid (schriftelijke) toelichting in een verslag van de Maatschappij LSO.

 

Toen D2020 de documenten publiek maakte werd de kwestie staalhard ontkend. De zaak ging toen niet door omdat men binnen de Vlaamse Regering zijn twijfels had over het juridisch welslagen van de operatie. Vorige week kwam de zaak op vraag van de Antwerpse Haven opnieuw op het interkabinettenoverleg. Maar het voorstel werd wegens té risicovol vlak voor de verkiezingen opnieuw afgewezen.

De nieuwe manoeuvres laten nog maar eens zien hoe het Gemeentelijk Havenbedrijf zich gedraagt als een staat in de staat en zich niets gelegen laat aan gerechtelijke uitspraken of bekommernissen omtrent goed, duurzaam en efficiënt bestuur.

 

De verenigde actiecomités voor het behoud van Doel en de Wase polders lanceren ondertussen met het oog op de vorming van de volgende Vlaamse Regering een uitgebreid memorandum aan de Vlaamse Partijen. 16 jaar geleden werd Doel door de Vlaamse Regering ter dood veroordeeld wegens dringend nodig voor een havenuitbreiding. Maar 16 jaar later ligt Doel er nog altijd. De actiecomités willen dat hun memorandum ernstig wordt genomen door de Vlaamse partijen en eisen dat het dossier Doel op de onderhandelingstafel komt van de volgende Vlaamse Regering. 

 

Het memorandum wordt onderschreven door Doel 2020, De Derde Generatie, de Erfgoedgemeenschap Doel&Polder en het Herdenkingscomité 400 jaar Doel.

 

 

Het – hieronder bijgevoegde – memorandum wordt vanaf vandaag aan àlle kandidaten voor het Vlaams Parlement bezorgd.

 

Memorandum aan de Vlaamse partijen MEI 2014

 

Mei 1964. 50 jaar geleden werden de eerste plannen gelanceerd voor een grootschalige havenuitbreiding op de Linkeroever met als gevolg: de verdwijning van Doel en het omliggende poldergebied. Die plannen werden na jaren van protest uiteindelijk bijgesteld en Doel werd in 1978 “definitief” woongebied.

Bijna 20 jaar geleden doken nieuwe plannen op en op 20 januari 1998 besliste de Vlaamse Regering om het dorp Doel van de kaart te vegen.

Anno 2014 – 16 jaar later – ligt Doel er nog altijd. Het grootste deel van de mensen werd er verjaagd voor NIETS. De bewust georganiseerde leegstand van honderden huizen, de verloedering van waardevol erfgoed vormt een schandvlek waar zich week na week honderden mensen uit binnen- en buitenland aan komen vergapen. 

De voorbije 15 jaar volgden de plannen voor Doel en het poldergebied elkaar op. De voorgestelde inname van gronden werd met de jaren steeds omvangrijker. Niet alleen Kallo en Doel, maar ook Ouden Doel, Rapenburg, Saftingen, delen van buurgemeente Kieldrecht (Oud en Nieuw Arenberg, Pillendijk) moeten volgens de plannenmakers verdwijnen. 800 ha voor havenontwikkeling. 769 ha polderland voor “robuuste” en “estuariene” natuur. In zijn totaliteit een gebied ter grootte van de stad Antwerpen.

MAAR

Die inname van méér dan 1.500 ha grond voor zeehavengebied én natuurcompensaties beantwoordt aan geen enkele economische realiteit. Tot op de dag van vandaag weet niemand wat men er mee wil of kan aanvangen. Los hiervan liggen er in de Antwerpse Haven nog meer dan 1200 hectare havengronden onbenut.

Er is nooit een maatschappelijke kosten-batenanalyse uitgevoerd die een bijkomende grondinname van 1500 voetbalvelden verantwoordt. Noch is er ooit een duurzaamheidsstudie uitgevoerd die de mogelijkheden tot haveninbreiding of de noodzaak van nieuwe grondinnames nagaat. Alle studies die worden aangehaald om de havenuitbreiding te verantwoorden zijn gemaakt door of op bestelling van het Antwerps Havenbedrijf.

In Vlaanderen bestaat géén draagvlak voor de vernietiging van een dorp, een streek met een bijzonder waardevol cultuurlandschap.

Juridisch zijn de plannen zoals men ze voorbije jaren wilde doorvoeren op los zand gebouwd. De Raad van State heeft deze plannen van de Vlaamse Regering systematisch geschorst en vernietigd.

Aan de Vlaamse partijen, aan de volgende Vlaamse Regering vragen wij om een einde te maken aan dit schandaal. Om definitief komaf te maken met de nefaste plannen van de voorbije 50 jaar en een visie uit te werken waar alle betrokken partijen baat bij vinden.

 

 

1) Doel moet woongebied blijven.

Het Doel van weleer komt nooit meer terug. Maar dat is geen argument om de verloedering te laten doorgaan. En te blijven weigeren om huizen ter beschikking te stellen. In Doel wonen nog steeds mensen. En voor de woningen in Doel bestaat ruime interesse bij mensen uit de regio en werknemers en bedrijven uit de haven.

Daarom moet het beheer van de huizen in Doel definitief onttrokken worden aan de MLSO.

 

Het bestaande sociaal begeleidingsplan gericht om mensen ertoe te brengen hun woning of landbouwbedrijf te verkopen aan de overheid moet worden stopgezet.

Leegstaande huizen moeten opnieuw vrijgegeven worden aan geïnteresseerde bewoners en gebruikers zodat de sociale controle kan terugkeren en Doel opnieuw een veilig dorp kan worden.

 

Alle plannen tot verhuis van monumenten moeten opgeschort. De beschermde monumenten horen thuis in Doel. Nergens anders.

 

 

De nieuwe Vlaamse Regering moet het initiatief nemen voor een toekomstplan voor Doel binnen zijn bestaande omgeving. Als historisch unieke site naast de haven beschikt het dorp over tal van troeven. Dat vanuit die optiek behoud van het dorp nooit is bestudeerd is onbegrijpelijk.

 

2) Natuurcompensaties

Voorafnames op de streek door aanleg van natuurcompensaties voor een dok of infrastructuur die er waarschijnlijk nooit komen zijn onaanvaardbaar.

 

De woonkernen Ouden Doel en Rapenburg moeten behouden blijven. Historische woonkernen opruimen voor de creatie van kunstmatig aangelegde natuur getuigt van diep misprijzen voor de mensen en het landschap die hier al eeuwen aanwezig zijn.

 

De Europese regelgeving bepaalt nergens dat natuurcompensatiegebieden onverenigbaar zijn met bewoning. In de Europese regelgeving wordt ook nergens bepaald dat zgn. robuuste natuur die niets te maken heeft met het oorspronkelijke landschap de voorkeur moet krijgen bij compensaties.

 

 

Natuurdoelstellingen kunnen ook gehaald door de vorming van grote blokken grasland. Daarmee kunnen niet alleen woonkernen behouden blijven maar wordt ook het historisch landschap gerespecteerd.

 

3) Respect voor erfgoed

Doel en het omliggende polderlandschap is bijzonder rijk aan bouwkundig erfgoed. Dat erfgoed werd de voorbije jaren niet alleen stelselmatig verwaarloosd, het werd ook opzettelijk vernield. Zowel in Doel als in de polders werden verschillende unieke sites doelbewust afgebroken of werd een poging ondernomen om ze af te breken (Camermanhuis, hotel Europa, Hof ter Walle, de zgn. Rubenshoeve,…) Er moet een einde komen aan de blokkering van verschillende beschermingsdossiers. Er moet een echt erfgoedbeleid komen voor deze unieke regio, gericht op behoud en herwaardering..

 

4) Landbouw

 

Overblijvende landbouwbedrijven komen steeds meer onder druk te staan van uitdeinende natuurcompensatieplannen. Maar landbouwers staan de komst van natuurcompensaties niet in de weg. Door grondenruil van gronden die reeds eigendom zijn van de Vlaamse overheid, de vorming van grote blokken grasland en het nauwer betrekken van lokale landbouwers bij het beheer kunnen de natuurdoelstellingen gehaald worden en blijft tegelijk voor deze bedrijven een toekomst in de streek mogelijk. De lokale landbouwers zijn hier voorstander van. Daar waar landbouwers nu reeds betrokken zijn bij beheer van natuurgebieden leidt dit trouwens tot opmerkelijk betere resultaten.

5) De haven

De haven van Antwerpen is van groot belang voor de Vlaamse economie. Maar het belang van die haven rechtvaardigt niet zomaar iedere havenuitbreiding. Vooraleer weeral eens bewoners en landbouwers worden onteigend, moet alles in het werk worden gesteld om de bestaande oppervlakte optimaal benutten. Op dit moment is dit verre van het geval.

De oppervlakte van de Antwerpse haven is momenteel groter dan de oppervlakte van Rotterdam inclusief de Tweede Maasvlakte. Meer dan 1200 hectare havengronden worden niet gebruikt. Dat is méér dan de havenuitbreiding die vandaag op tafel ligt. De focus moet daarom liggen op inbreiding en duurzaam benutten van bedrijfsterreinen.

Het is onaanvaardbaar dat de Haven van Antwerpen een kunstmatige schaarste creëert door voor het Delwaidedok niet langer containertrafiek toe te laten. Nochtans werd speciaal met het oog op containertrafiek voor dit dok de Berendrechtsluis gebouwd, nog altijd de grootste sluis ter wereld. Groter dan die van het Panamakanaal!

 

6) Mobiliteit

Er is nooit een grondige mobiliteitsstudie uitgevoerd om de impact van het Deurganckdok op het verkeer te becijferen. De schattingen van het plan-MER zijn intussen meer dan 15 jaar oud. Ze gaan uit van sterk verouderde terminalcapaciteiten en van het feit dat infrastructuur zoals de Oosterweelverbinding reeds zou voltooid zijn. Bovendien is de voorbije tien jaar de productiviteit van containerterminals verdubbeld.

De verhuis van MSC is daarom zonder meer Russische roulette voor de mobiliteit rond Antwerpen. Én voor de Vlaamse economie. De impact op de mobiliteit moet worden herbekeken.

 

In die zin is de roep vanuit het Antwerps Havenbedrijf om een nieuw megacontainerdok volledig losgerukt van enige realiteitszin.

 

7) Besluitvorming

De Vlaamse overheid staat niet boven de wet. Er dient een einde te komen aan de manier waarop de Vlaamse overheid gerechtelijke uitspraken probeert te omzeilen met zogenaamde reparatiebesluiten of andere juridische kunstgrepen.

Er moet een einde komen aan het verdoken overleg binnen tal van werkgroepen die op niets anders gericht zijn dan de verdrijving van mensen, de afbraak van huizen en de vernietiging van erfgoed.

Vanuit het Antwerps Havenbedrijf wordt continu gelobbyd en grote druk gezet op de Vlaamse overheid. Door het monopolie van het Antwerps Havenbedrijf inzake het verschaffen van informatie aan de Vlaamse overheid is er een ernstig probleem van subjectiviteit. Dit leidt tot een scheeftrekking in de besluitvorming. Met het oog op een maatschappelijk verantwoorde en objectieve besluitvorming moet de Vlaamse overheid zich veel onafhankelijker opstellen t.a.v. het Antwerps Havenbedrijf.